Przedwiośnie w styczniu

Gdy człowiek nie pracuje na etacie ma mniej pieniędzy i więcej czasu. Włóczenie się z suczką po okolicy jest za darmo i nie do kupienia, takie nadzwyczajne, więc nie spieszy mi się "na etat" ( ale to kiedyś nastąpi). Na razie jednak mam czas i łaziłyśmy wczesnym popołudniem - starsi ludzie na emeryturze, psiarze i matki z dziećmi w wózkach. Czas nawiązywania znajomości i obserwowania przyrody.

To ulubiona łąka suczki i moja, którą już wielokrotnie chciano zabudować ( jakieś projekty parkingu piętrowego czy supermarketu) ale pomagają te drzewa w tle. Są to wiekowe dęby i na każdym jest tabliczka "Pomnik przyrody". Raz na jakiś czas fotografują je i jest jakiś artykuł w lokalnej prasie, dzięki czemu ta łąka jeszcze jest. Psy się tu bawią, ale też ludzie przychodzą w lecie poleżeć na kocach albo dzieci rozbijają sobie namioty.

Jest zima więc sfotografowałam choinkę, żeby był jakiś zimowy akcent. I Wielkanocny też już jest!

Kilka dni temu padał deszcz i suczka trochę kulała na przednią łapkę ale jak zrobiło się sucho i słonecznie nie kuleje. Teraz bardzo szaleje i biega ze szczeniakami, zresztą kiedy kulała też urządzała galopy, i wtedy nie kulała. Pozwoliła sobie obejrzeć obie łapki i jeżdzić palcem pomiędzy poduszeczkami. Nic tam nie było, chociaż miała trochę krwi na łapce - prawdopodobnie rozgryzała sobie coś. Wydaje mi się że to albo reumatyzm pourazowy ( w tą łapkę ugryzła ją kiedyś potworna suka- jakiś buldog), ale ma dopiero trzy lata, albo może to enostaza, bolące kości u młodych psów. Jak się to będzie powtarzało, pójdę z nią do weta, ale tu w okolicy nie ma dobrego.

Ostatnio ten kot zawsze jest. Nawet zastanawiałam się czy nie jest sztuczny, ale widziałam jak chodził.