Zabierają łąkę!

Zaraz po tym, jak napisałam post o łące w okolicy, poszłam tam i teraz jest już inaczej! Zabierają ją, konkretnie część łąki, tą z drzewami. Chyba wybudują tam apartamentowce, bo ostatnio tylko to tu budują - są bardzo ładne i na parterze nieraz jest kafejka albo fryzjer, nawet fajne... Podobno mieszkania są nawet po milion. Niestety moje nie jest tyle warte... ( Bo nie jest w apartamentowcu).

http://www.claireinacave.blogspot.com/2015/02/pochmurny-dzien-na-ace.html

 Nie wiem co o tym sądzić... Szkoda mi tego miejsca, nawet bardzo, ale na razie wygląda to tylko na częściowe okrojenie  a poza tym ludzie robili z tego zagajnika straszliwy śmietnik. Zależy, co wybudują i ile zabiorą...

Te zdjęcia zrobiłam ponad tydzień temu, wczoraj już drzewa były pościnane i porąbane w kawałki- widziałam przez dziurę w płocie. Ludzie wynosili tam śmieci, na przykład  wielkie wiadra po farbach, a kiedyś Misiek mój nieboszczyk chciał wytarzać się w innym nieboszczyku, ale udało mi się go złapać w ostatniej chwili. Ktoś położył tam martwego psa! Jeżeli pisałam że wkurzają mnie niektórzy ludzie "warszawscy" to właśnie tacy, którzy po prostu wrzucają worki ze śmieciami w drzewa, choć każdy ma śmietnik koło domu. Z tego względu to może i dobrze, że teren będzie teraz zadbany.

Była tam też czterolistna koniczyna, która skojarzyła mi się z Irlandią. Co prawda symbolem Irlandii jest koniczyna trójlistna, bo oni uważają że to Trójca Święta ( Irlandia jest bardzo religijna), ale ja jakoś ostatnio mam znowu fazę irlandzką... Faza irlandzka u mnie jest chyba cykliczna, przeplata się z warszawską i małopolską. Chodzi o to czy wychrzaniać z tego kraju czy nie. Teraz oczywiście niby nie mogę wyjechać, ale ja jestem taka że mogłabym rzucić wszystkich i wszystko w cholerę, zabrać tylko Claire i suczkę i jechać, aby nigdy nie wrócić! Jak zobaczyłam te płoty i koniczynę to znowu myślałam o wyjeżdzie i tylko to że wymyśliłam sobie firmę, którą łatwiej mi założyć w Polsce sprawi że zostanę. ( Ta firma to nic wielkiego, ale ja po prostu muszę zostać szefem, najlepiej w 1-osobowej konfiguracji, tylko ja).

Szkoda mi bardzo tej łąki... W tych ściętych drzewach było też takie małe bajorko, gdzie Misiek kiedyś zażył kąpieli i wyszedł oplątany zielonymi wodorostami. W dzieciństwie chodziłam tam po rzęsę do akwarium, bo w szkole podstawowej byłam hodowczynią ryb.
Na jesieni zrobiłam zdjęcie tym drzewom. Nie miałam pojęcia że to będzie pamiątka, bo już ich nie ma, nia ma... Koniec z jarającymi biznesmenami i z szałasami piwnymi, ot co...